Vastigheid is nodig bij Feyenoord Vrouwen 1

In dit artikel:

Feyenoord Vrouwen 1 kent een tegenstrijdig seizoen. In Europa werden Anderlecht en Vålerenga overtuigend verslagen, maar in de Vrouwen Eredivisie bleef de ploeg na acht wedstrijden steken op zes punten. De nederlaag tegen promovendus De Graafschap, die in de laatste minuut met 1-0 won, zorgde voor een nieuwe teleurstelling en een voorlaatste plaats.

De problemen begonnen al voor het seizoen, toen trainster Jessica Torny onverwacht vertrok en twee belangrijke speelsters haar volgden. Onder haar opvolger Marc Pieters liet Feyenoord in de voorbereiding en Europees aantrekkelijk en energiek voetbal zien. Nieuwe speelsters als Avani Brandt, Rio Sasaki en Sterre Kroezen presteren goed, terwijl ook talent Tatum Haverhoek zich ontwikkelt. De ploeg creëert doorgaans voldoende kansen, maar zet die in de competitie te weinig om in resultaten.

Blessures van Noëlle van der Sluijs en Tess van Bentem hebben de selectie verzwakt, al mogen die volgens de auteur geen excuus vormen voor de zes nederlagen. Vooral de voortdurende wisselingen in de opstelling lijken de ploeg parten te spelen. Pieters rouleert veel op de rechtsbuitenpositie, centraal achterin en op het middenveld, waardoor vaste patronen en onderlinge automatismen ontbreken. Ook Kirsten van de Westeringh krijgt ondanks haar goede spel nog geen vaste basisplaats.

Volgens de auteur is Feyenoord vooral gebaat bij meer stabiliteit, zowel in de opstelling als in de communicatie, die vanwege de internationale selectie volledig in het Engels verloopt. De kwaliteit van de ploeg zou volgens hem voldoende moeten zijn voor een vierde plaats. Met herkenbare koppels en meer vastigheid kan het team zich volgens deze analyse herstellen.