OVERZICHT | Het jaar van Feyenoord deel twee
In dit artikel:
De tweede helft van 2025 (juli–december) was voor Feyenoord een halfjaar van ingrijpende wisselingen: veel spelersverkeer, verlies van clubiconen, opeenstapeling van blessures, teleurstellende Europese uitslagen en tegelijk bestuurlijke en financiële stappen richting meer stabiliteit.
Juli opende somber met het overlijden van Rinus Israël, kort nadat eerder Joop van Daele was overleden — daarmee verloor de club twee prominente gezichten uit haar gouden periode. Sportief zette Feyenoord wel in op vernieuwing: Luciano Valente werd vastgelegd, Gaoussou Diarra en de verrassende aanwinst Gonçalo Borges kwamen erbij, Luka Ivanušec werd verhuurd en Jordan Bos maakte ook de overstap naar Rotterdam. Tegelijk vertrok Antoni Milambo naar Brentford en liep hij bij Jong Oranje een zware kruisbandblessure op. Verdedigend leed de selectie een klap door de beenbreuk van Thomas Beelen; Dávid Hancko vond een nieuwe bestemming bij Atlético Madrid en Ramiz Zerrouki werd verhuurd aan FC Twente. De maand werd nogmaals overschaduwd door het overlijden van Dick Schneider.
In augustus stierf Ove Kindvall, waardoor beide doelpuntenmakers van de Europacup I-finale van 1970 binnen korte tijd waren heengegaan. Op het veld kende Feyenoord wisselende dagen: na het vertrek van Igor Paixão werd in De Kuip met 2-1 van Fenerbahçe gewonnen — mede dankzij het debuut van Anel Ahmedhodžić — maar in Istanbul werd een ruime 5-2-nederlaag geschreven, waardoor uitschakeling in de Champions League volgde en men doorschoof naar de Europa League. De competitiestart was daarentegen hoopgevend met drie zeges uit drie.
September bracht aanvullende versterkingen (Malcolm Jeng, Cyle Larin) en selectie-optimalisaties via verhuur/verkoop. In de Eredivisie werd vooral gepunten, op een gelijkspel tegen AZ na, maar in Europa ging het mis in Braga met een nederlaag na een doorgerotate opstelling. Vanaf dit moment begonnen blessures serious te worden: Trauner, Moder en Jeng vielen langdurig uit; Timber had een korte absentie.
Oktober liet barsten in het seizoen zien: na een nederlaag tegen Aston Villa en wisselende resultaten werd duidelijk dat de ploeg terrein verloor. Financieel kende de club juist een hoogtepunt: ondanks de kosten rond het ontslag van trainer Priske werd een recordomzet en positief resultaat geboekt. De club organiseerde een Legends Match tegen Celtic en vierde publiekssucces, maar sportief bleef het onrustig.
November was zwaar: Europese nederlagen tegen Celtic en Stuttgart, uitschakeling en verliespartijen in de competitie (Go Ahead, NEC) en een toenemende achterstand op koploper PSV (plus zes punten). De blessurelijst groeide met langdurig uitvallende Hwang, Read en Bos; Moder viel uit tot de winter, Trauner moest opnieuw geopereerd worden en voor Beelen en Jeng dreigde een verloren seizoen. Bestuurlijk zette Feyenoord grote stappen: er kwam een voorstel om circa 50% van de aandelen van de Vrienden van Feyenoord terug te kopen (ongeveer 24 miljoen euro) en de intentie om De Kuip weer in eigen bezit te krijgen werd uitgesproken, inclusief de kosten voor noodzakelijk onderhoud.
In december werd de mogelijke eenwording met het stadion verder bevestigd en werd Pascal Bosschaart alsnog tot de hoogste trainerscursus toegelaten. Sportief viel de ploeg vooral op door het patroon van weggegeven voorsprongen; tegen FCSB ging een 1-3 voorsprong in Roemenië alsnog verloren (4-3), en ook in duels tegen Ajax en in de KNVB Beker tegen Heerenveen werd het seizoen zwaarder. De maand kende één uitschieter: een 6-0 zege op PEC Zwolle. Met een 1-1 thuis tegen FC Twente en een rode kaart voor Valente sloot Feyenoord de eerste seizoenshelft af en vertrok het begin januari naar een trainingskamp in Marbella, waarna een uitwedstrijd tegen Heerenveen wacht.
Samengevat: sportief stond Feyenoord onder druk door blessures en teleurstellingen in Europa, maar bestuurlijk en financieel werden belangrijke beslissingen genomen die de basis voor meer structurele stabiliteit moeten leggen.