Onverstoorbare Ernst voelt zich thuis: "Feyenoord is groot en heeft tegelijk de warmte van een familie"

In dit artikel:

De 23-jarige Duitser Tjark Ernst volgt deze zomer Timon Wellenreuther op als doelman van Feyenoord. Hoewel hij ook belangstelling uit de Bundesliga had, koos Ernst bewust voor Rotterdam, omdat hij daar de beste mogelijkheden ziet om zich te ontwikkelen. Feyenoord speelt volgens hem op een hoger niveau en in een andere stijl dan hij bij Hertha gewend was. Vooral de opbouw van achteruit vraagt veel van hem: de eerste pass begint vaak bij de keeper, het spel gaat sneller en hij moet voortdurend oplossingen herkennen.

Ernst maakt een zeer gedisciplineerde indruk. Hij is vrijwel dagelijks op trainingscomplex 1908 te vinden, ook wanneer dat niet nodig is, omdat trainen hem rust geeft en hij voortdurend beter wil worden. De club ondersteunt hem daarbij met specialisten die onder meer zijn slaap en herstel volgen. Ernst hecht veel waarde aan een goed matras en nam zijn eigen matras uit Berlijn mee naar Rotterdam. Dat vindt hij belangrijk, zeker met een druk programma waarin Feyenoord soms drie wedstrijden in acht dagen speelt.

Na ongeveer een maand voelt Ernst zich al thuis in Rotterdam. Hij noemt Feyenoord een grote club met de warmte van een familie. Met Wellenreuther heeft hij bewust geen contact gezocht voordat hij zijn nieuwe omgeving zelf had leren kennen. Hij wilde zijn eigen oordeel vormen en had tijd nodig om de club, trainers, ploeggenoten en stad te leren kennen.

Ernst komt uit een voetbalgezin. Zijn vader speelde als keeper in de Bundesliga, maar heeft hem nooit onder druk gezet. Als kind stond Ernst al met de handschoenen van zijn vader op het veld. Via Arminia Bochum en VfL Bochum belandde hij op jonge leeftijd bij Hertha. Daar werd hij aanvankelijk derde doelman, maar na een incident met de tweede keeper schoof hij door. Hij leerde veel door wekelijks als reservekeeper bij het eerste elftal van Hertha te zitten en maakte na de degradatie van de club zijn debuut. Een jaar later werd hij eerste doelman.

Volgens Ernst hoeven keepers niet eerst oud te worden voordat ze op het hoogste niveau kunnen spelen. Hij wijst op jonge topkeepers als Gianluigi Donnarumma en Thibaut Courtois en vindt dat kwaliteit zwaarder moet wegen dan leeftijd. Tegelijk erkent hij dat fouten van doelmannen vaak direct grote gevolgen hebben. Mentaal sterk blijven is daarom essentieel. Een fout moet je accepteren, verwerken en achter je laten, zegt hij. Zijn vader hielp hem bovendien begrijpen dat keepers soms anders worden ervaren dan veldspelers.

Ernst beschrijft zijn positie als die van een individualist binnen een team. Hij traint deels apart, speelt in een ander shirt en verwerkt successen en fouten vaak alleen. Toch kan hij niet winnen zonder zijn ploeggenoten en omgekeerd. Als voorbeeld noemt hij Manuel Neuer, zijn grote idool. Ernst bewondert vooral diens anticipatie, meevoetballende rol en vermogen om als een soort libero het spel te lezen.

Hoewel sommige experts inmiddels spreken over een ‘goalplayer’, blijft Ernst zichzelf een goalkeeper noemen: ballen tegenhouden blijft zijn belangrijkste taak. Wel moet een moderne doelman ook goed kunnen opbouwen. Hij kijkt met bewondering naar Ajax-doelman Marc-André ter Stegen en hoopt zelf deel uit te maken van de volgende generatie Duitse topkeepers.

Over de moeizame start van Feyenoord in de competitie is Ernst duidelijk: de ploeg creëert genoeg, maar beslist wedstrijden niet snel genoeg. Tegen Sparta liep het goed af, tegen Go Ahead Eagles niet. Volgens hem draait voetbal ook om momentum en kleine beslissende momenten. Feyenoord moet daarom niet alleen goed voetballen, maar ook meedogenlozer worden.