De Road to Tirana: waarom het seizoen 2021/22 elke Feyenoord-fan bijblijft
In dit artikel:
Feyenoord begon zijn onverwachte avontuur in de Conference League in de voorronde tegen het Kosovaarse FC Drita en eindigde achttien duels later in de allereerste finale van het toernooi in Tirana. De Conference League, in 2021 geïntroduceerd als het derde Europese podium en aanvankelijk door velen onderschat, werd voor Feyenoord juist het decor van een heroïsche Europese campagne.
De club stroomde via de derde voorronde in en was niet als favoriet aangemerkt; AS Roma van José Mourinho gold op papier als gedoodverfde titelpretendent. Feyenoord overleefde echter de eerste horde tegen Drita (3-2 thuis, 0-0 uit) en bouwde daarna vertrouwen met tweemaal 3-0 tegen Luzern. In de play-offs stond Elfsborg een keer stevig in de weg (3-1 verlies uit), maar Feyenoord draaide het thuis overtuigend recht (5-0). Onder leiding van Arne Slot groeide de ploeg stapsgewijs in het toernooi.
In de groepsfase met Slavia Praag, Union Berlin en Maccabi Haifa bleek De Kuip een bolwerk: Feyenoord won de groep met veertien punten en plaatste zich rechtstreeks voor de achtste finales. Vanaf dat moment nam de campagne steeds meer gestalte: een keurige 5-2-zege in Belgrado bij Partizan (en 3-1 in de return), een zenuwslopende 3-3 thuis tegen Slavia gevolgd door 3-1 in Tsjechië, en een halve finale tegen Olympique Marseille waarin Feyenoord thuis met 3-2 won en in het Stade Vélodrome standhield (0-0).
Op 25 mei 2022 stond Feyenoord in Tirana tegenover AS Roma. Duizenden supporters reisden af naar Albanië en kleurden het stadion rood-wit, maar Nicolò Zaniolo besliste de wedstrijd kort na de rust: 1-0 voor Roma. De teleurstelling over de verloren finale was groot, maar het resultaat deed niets af aan het doorzettingsvermogen en de veerkracht die Feyenoord gedurende het toernooi toonde.
Het artikel schetst dit traject niet alleen als een reeks sportieve resultaten, maar als het begin van een succesvolle periode onder Arne Slot. Het benadrukt ook de maatschappelijke kant: spelers van die generatie (onder wie Bijlow, Trauner, Dessers, Nelson en Sinisterra) zijn sindsdien over de wereld verspreid en de samenstelling van die equation bestaat niet meer. Wat overblijft is de herinnering aan Praag in de kou, Marseille op het randje en het massale support in Tirana — een bewijs van wat mogelijk is als ploeg, coach en achterban één lijn trekken.