COLUMN: Wordt het Himmelhoch jauchzend zum Tode betrübt?

In dit artikel:

In dit persoonlijke columnstuk blikt de schrijver, een trouwe Feyenoord-supporter, met veel ironie terug op de prestaties van Oranje én op Ronald Koeman. Aanleiding is de recente poulefase van het WK 2026, waarin Nederland volgens hem weliswaar groepswinnaar werd, maar zonder echt overtuigend te spelen: tegen Japan, Zweden en Tunesië zag hij vooral slordigheid, een kwetsbare verdediging en weinig overtuiging, ondanks de 3-1-zege op Tunesië.

De auteur gebruikt die Oranje-analyse om Koeman neer te zetten als een trainer met een beladen verleden bij Feyenoord. Hij herinnert aan Koemans komst naar De Kuip halverwege de jaren negentig, toen de verwachtingen hoog waren na een succesvolle periode van de club. In plaats van een nieuwe titelreeks volgde echter teleurstelling: gemiste penalties, puntenverlies in wedstrijden tegen onder meer Twente, Utrecht, Roda JC en PSV, en uiteindelijk ook nederlagen tegen Willem II en Ajax. Daarmee wil de columnist duidelijk maken dat hij weinig vertrouwen heeft in Koemans kansen om Oranje ver te brengen op het WK.

Verder trekt hij een historische vergelijking tussen de Nederlandse voetbalgeschiedenis en Feyenoord: waar Oranje volgens hem nog altijd op de eerste wereldtitel wacht, noemt hij Feyenoord de club die wél al een mondiale primeur heeft behaald met de wereldbekerwinst in 1970 dankzij de treffer van Joop van Daele. Het stuk is daarmee vooral een nostalgische, kritisch-getinte voetbalbeschouwing over Oranje, Koeman en de blijvende trots van een Feyenoorder.