COLUMN: We tobben maar voort; wanneer barst de bom nu eindelijk?
In dit artikel:
De schrijver richt zich tot medefans van Feyenoord en hekelt vooral het sportieve beleid van technisch directeur Dennis te Kloese. Te Kloese wordt verantwoordelijk gehouden voor een reeks misrekeningen: eerst de aanstelling van Brian Priske, die na een veelbelovende start op 10 februari 2025 werd ontslagen, en vervolgens het binnenhalen van Robin van Persie, waarvan de auteur stelt dat hij als trainer bij Heerenveen nooit overtuigde. Volgens de tekst heeft die volgorde van keuzes de ploeg structureel verzwakt.
Sportief gaat het momenteel slecht: Feyenoord verloor begrijpelijkerwijs zijn grip op wedstrijden en werd uit de beker geknikkerd door Heerenveen — thuis, waardoor de laatste reële kans op een prijs vervloeide. In een recente uitwedstrijd in de Grolsch Veste lag er de mogelijkheid om de voorsprong op concurrenten als Ajax en NEC uit te bouwen, maar die kans werd niet gegrepen. De trainer grijpt volgens de schrijver niet in, of durft niet in te grijpen, en de resultaten verslechteren week na week.
Ook binnen de club klinkt weinig protest: de Raad van Commissarissen blijft opvallend stil terwijl supporters zich steeds vaker ergeren aan het wanbeleid en het spel. De auteur geeft aan dat hij na 68 jaar Kuip-bezoek zijn seizoenkaart opzegde en die beslissing tot nu toe niet heeft betreurd — een teken van diepe teleurstelling bij trouwe aanhang. Oud-speler Willem van Hanegem wordt aangehaald als een van de prominente criticasters die openlijk lof noch begrip hebben voor de huidige gang van zaken.
Tegelijkertijd betreurt de schrijver dat het historische prestige van Feyenoord — met belangrijke Europese en wereldtitels in het verleden — nu geen enkele weerslag heeft op de huidige allure en prestaties. Er is vrees dat Ajax opnieuw de grote financiële en sportieve voorsprong zal pakken. De auteur waarschuwt dat als er geen ingrijpen komt, de club zowel op het veld als in de marktpositie verder achterop raakt.
Praktisch: komende uitwedstrijd tegen NAC wordt genoemd als volgende mijlpaal, met een historische verwijzing naar een pijnlijke nederlaag in 1969 als waarschuwing dat onverwachte tegenslagen paniek kunnen veroorzaken. De tekst eindigt als oproep aan bestuur en technische staf om niet langer af te wachten voordat de situatie escaleert.