Column • Nieuw elan en het oude liedje

In dit artikel:

Feyenoord heeft zondag op Het Kasteel met 0-1 gewonnen van Sparta. De ploeg van Giovanni van Bronckhorst liet vooral voor rust verzorgd en aanvallend voetbal zien, met veel beweging, herkenbare patronen en goed combinatiespel. Op het middenveld vielen de jonge Luciano Valente en Gjivai Zechiel op door hun onbevangen spel en drang om een voetballende oplossing te zoeken. De openingstreffer was volgens de auteur dan ook het resultaat van een sterke teamprestatie en niet van geluk. Feyenoord kreeg voor en na rust bovendien meerdere kansen om de voorsprong uit te breiden.

Na ongeveer een uur verloor Feyenoord echter de controle over de wedstrijd. Het middenveld kon de ruimtes minder goed afdekken, waardoor Sparta meer mogelijkheden kreeg en de Rotterdamse defensie steeds verder terug werd gedrukt. Wissels van Van Bronckhorst brachten geen verbetering; de invallers maakten de ploeg volgens de auteur juist kwetsbaarder. Ook spits Ferri en buitenspeler Zinhagel maakten in de slotfase geen overtuigende indruk.

Die ontwikkeling riep herinneringen op aan eerdere wedstrijden waarin Feyenoord een voorsprong uit handen dreigde te geven. In blessuretijd leek Sparta via Milan Zonneveld zelfs gelijk te maken, maar diens doelpunt werd afgekeurd wegens een duw, wat tot veel discussie leidde. Daardoor bleef de verdiende 0-1 staan. De auteur ziet in Feyenoords nieuwe elan en aanvallende intenties veelbelovende signalen voor het seizoen, maar hoopt dat de terugkerende problemen in de slotfase niet opnieuw een vast patroon worden.