COLUMN: Het was weer niet best, maar wel drie punten
In dit artikel:
De columnist reageert fel op de bedreigingen aan het adres van Feyenoords algemeen directeur Dennis te Kloese en ook van Robin van Persie. Hoewel hij persoonlijk kritiek heeft geuit op het functioneren van beide mannen, keurt hij gewelds- en dreigingspraktijken nadrukkelijk af en wijst hij erop dat men in een rechtsstaat alleen via vrijheid van meningsuiting publiekelijk discussie kan voeren. Hij verwijst ook naar een eigen ervaring: op 22 september 2024 werd hij na de wedstrijd Feyenoord–NAC bij het NS‑station in Deurne het doelwit van een gewelddadige actie; de dader kreeg later een boete van €600 van het openbaar ministerie.
Sportief verslaat de tekst de recente “lunchwedstrijd” van Feyenoord tegen FC Utrecht, waarin Feyenoord vroeg via een fraai uitgekiend doelpunt van Targhalline op voorsprong kwam en die 0–1 voorsprong vervolgens verdedigde. Doelman Wellenreuther speelde een belangrijke rol met meerdere reddingen, maar ontving vanwege tijdrekken zijn vijfde gele kaart van het seizoen, waardoor hij geschorst is voor de komende thuiswedstrijd tegen Go Ahead Eagles. De columnist benadrukt dat uit punten pakken bij FC Utrecht altijd lastig is; Utrecht zelf verkeert bovendien in magere vorm en boekte zijn laatste Eredivisiewinst al op 9 november tegen Ajax. Trainer Ron Jans staat daardoor onder druk, en dit seizoen zou volgens geruchten zijn laatste zijn.
Historische anekdote: de schrijver blikt terug op zijn jeugdherinneringen aan DOS (later onderdeel van FC Utrecht) en de jaren ’50, toen die club het kampioenschap behaalde — een nostalgische kanttekening die contrasteert met het huidige sportieve getouwtrek.
Algemeen perspectief: door de zege heroverde Feyenoord de tweede plaats op de ranglijst, een positie die geen prijs is maar wel toegang geeft tot de financiële en sportieve voordelen van Europees voetbal (Champions League). Tegelijk wijst de columnist op de fragiele stand van zaken: concurrenten als FC Twente wonnen groot (5–0 tegen Heerenveen) en Feyenoord werd recent uit de beker gekegeld door dezelfde Friezen. De toon is loyaal en kritisch: een roep om fatsoen in de publieke discussie en realistische verwachtingen op het veld. ForLife en ForEver, besluit de schrijver in Feyenoord‑traditie.