COLUMN | FC Raheem the Dream

In dit artikel:

In Enschede werd zichtbaar wat Feyenoord al langere tijd mist: een duidelijk plan, afstemming en coachend optreden. De wedstrijd legde volgens de schrijver bloot dat fouten niet toevallig zijn maar structureel voortkomen uit wanorde binnen het elftal. Verschillende spelers worden genoemd als voorbeeld: Anis Hadj Moussa laat zijn tegenstander lopen waardoor Kraaijeveld telkens tegen twee opponenten staat; Mats Deijl speelt onzorgvuldig; Watanabe coacht nauwelijks; Jakub Moder loopt vaak verkeerd mee; en Piero H. Valente zoekt zijn medespelers tevergeefs. Dit alles wijst op het ontbreken van onderlinge afspraken en basale communicatie.

Een belangrijk kritiekpunt is dat het team kunstmatig wordt ingedeeld rond de komst van Raheem Sterling. Trainer Robin van Persie zou hebben gezegd: “Maar Sterling kan maar een half uur invallen.” Daardoor blijft de opstelling aan hem aangepast, zelfs als dat het collectief schaadt. De columnist betoogt dat Sterling een kwaliteitsinjectie kan zijn maar geen wondermiddel; het hele elftal herinrichten voor zijn minuten is geen visie maar hoop.

Feitelijke problemen: twee punten uit zeven topwedstrijden, zichtbaar miscommunicerende spelers en een speelwijze die vooral op papier bestaat. De auteur stelt dat het niet meer de vraag is of het beter wordt, maar waar het bewijs ligt dat verbetering überhaupt mogelijk is onder de huidige leiding. Robin van Persie krijgt wel respect, maar dat alleen volstaat niet om structurele tekortkomingen op te lossen.